Reklama
Polityka_blog_top_bill_desktop
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot1
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot2
Wrzask w przestrzeni - Piotr Sarzyński o pięknie i brzydocie przestrzeni publicznej Wrzask w przestrzeni - Piotr Sarzyński o pięknie i brzydocie przestrzeni publicznej Wrzask w przestrzeni - Piotr Sarzyński o pięknie i brzydocie przestrzeni publicznej

7.05.2012
poniedziałek

Wygraj pan cegłę!

7 maja 2012, poniedziałek,

Zapewne wiele osób pamięta film „Ewa chce spać”  z młodziutkim Romanem Kłosowskim grającym początkującego (i jak się okazuje – niegroźnego) łobuza, który zabłąkanych w nocy przechodniów napastuje: „Kup pan cegłę!”  Dziś wielu architektów chętnie by za taką propozycję wręcz przepłaciło. Oczywiście mowa o innej cegle i potraktowanej raczej w metaforyczny sposób.

Już wyjaśniam. Cegła musiałaby być sygnowana przez austriacką firmę Wienerberger – największego na świecie producenta cegieł i największego w Europie producenta dachówek. A metafora stąd, że koncern ów powołał do życia architektoniczną nagrodę Brick Award, której piąta edycja (odbywa się co dwa lata) właśnie się zakończyła. Miałem okazję uczestniczyć w uroczystej gali. Nie będą Państwa zanudzał relacją, ale kilkoma refleksjami i zadziwieniami podzielić się muszę.

Sformatowanie imprezy. To, że nagradzane są wyłącznie realizacje wykorzystujące ceramiczne materiały budowlane, nie dziwi. Trudno, by honorowano budowle z konkurencyjnego betonu czy nawet drewna. Ale wystarczy choćby drobny fragment z cegieł czy dachówek, by móc już starać się o laury. Co interesujące, zdarzało się iż nagrody przyznawane były budynkom zbudowanym z materiałów wyprodukowanych przez… największych rynkowych konkurentów Wienerbergera! To się nazywa mieć klasę.

Poziom. Jak dla mnie – zaskakująco wysoki. Oczywiście, to jeszcze nie poziom konkursu im. Miesa van der Rohe. Ale… Spośród czterdziestu nominowanych (a wybranych z kilkuset zgłoszeń) zdecydowana większość przyciągała uwagę. Myślę, że gdyby realizowano je w Polsce na pewno byłyby architektonicznymi wydarzeniami.

Oprawa. Imponująca. Kilkuset gości sproszonych z całego świata, wystawna gala w imponującej, reprezentacyjnej sali wiedeńskiego Ratusza, z udziałem prezydenta stolicy. Co ciekawe, choć firma bogata, to Ratusz wynajęto jej za darmo, z paragrafu „promocja Wiednia”. I to w mieście, które od turystów opędzić się nie może… Już widzę władze Warszawy, które postępują w podobny sposób! Może za sto lat.

Polacy. Wśród oficjalnie nominowanych do nagrody czterdziestu realizacji znalazły się trzy z Polski: dom jednorodzinny z Rybnika (Jojko + Nawrocki), DogmA-house Project (Grzegorz Stiasny) oraz Andel’s Hotel (OP Architekten). Na pewno nie przyniosły nam wstydu, ale niestety, o nagrody nie zawalczyły. Może następnym razem…

I na zakończenie, nagrodzone w tym roku projekty:

Nagrodę główną zdobyło muzeum Mapungubwe Interpretation Centre mieszczące się w jednym z parków narodowych w RPA. Jurorom spodobało się to, że architektura z jednej strony wykorzystuje historyczne techniki lokalnego budowania z cegieł, z drugiej – płynnie przenika się z otaczającą muzeum przyrodą. Architekt; Peter Rich.

W kategorii „Dom jednorodzinny” nagrodzono renowację, rozbudowę i adaptację na cele mieszkaniowe i zawodowe (gabinet weterynaryjny) starej wiejskiej farmy w Belgii. Niestety, trzeba by wielu zdjęć, by docenić urodę tej realizacji: detali, gry świateł itd. Architekt: Bart Lens.

W kategorii „Budynek mieszkalny” wygrała portugalska rezydencja dla seniorów, czyli – po naszemu – dom spokojnej starości (proj. Francis i Manuel Aires Mateus). Co ciekawe, gołym okiem cegły tu nie uświadczysz, bo wszystko pokryto tynkiem. Ale w zdobyciu nagrody to nie przeszkodziło.

„Budynek użytkowy”, to kolejna kategoria. Zwycięzca: Stacja elektroenergetyczna w Londynie, zbudowana na Igrzyska Olimpijskie (proj. Biuro architektoniczne NORD ze Szkocji). Surowa bryła z czarnych cegieł, na wzór szkockich klifów, rzeczywiście robi wrażenie.

Natomiast w sekcji „Przebudowa” wyróżniono Słowaka Pavla Panka. Będący w stanie kompletnej ruiny stary piec do wypalania cegieł, przerobił on na własną mieszkanio-pracownię. Realizacja jest ciekawa, ale znacznie ciekawsze jest to, że prace trwały ponad dziesięć lat, albowiem w większości Panek wykonywał je własnoręcznie.

Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_mobile
Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_desktop

Komentarze: 5

Dodaj komentarz »
  1. Bardzo podoba mi się, że przy okazji promowania standardów estetycznych (na to w blogu wychodzi 🙂 , podkreśla Pan standardy cywilizacyjne, jak to się u nas mówi, na styku biznes-władza.
    Inaczej utrwalałoby się popularne u nas, bo nachalnie wmawiane wrażenie, że ten „styk” to z definicji patologia, co jest oczywistym nonsensem w cywilizacji.

    Na mnie, na podstawie zdjęć, największe i pozytywne wrażenie zrobił Mapungubwe Centre (RPA), dokładnie z tych powodów, które Pan wymienił.
    Moim zdaniem, cegła w intrygujący sposób stanowi tu kontrapunkt dla etnicznych form przestrzennych, podkreślając jednak, a nie przełamując, harmonię całości.
    Poza tym, lubię ze wspomnień z RPA, przenikające się tam w budownictwie i otoczeniach, tradycje europejskie (i podobny klimat) z afrykańskimi; mam na myśli Cape Town i okolice. Pokazany przykład pasuje mi do zapamiętanego charakteru krajobrazów.

  2. Nadzwyczajna chłodna stylistyka,elegancja i wyrazistość formy.Ciekawe jak wygląda wnętrze.

  3. Nie wiem, do którego z projektów to pytanie (bo w sumie uwaga może dotyczyć 2-3 projektów z opisywanych). Proszę doprecyzować, a dołączę kilka zdjęć z wnętrza.

  4. @Piotr Sarzyński.Poproszę o wnętrze muzeum Mapungubwe, budynek mieszkalny seniorów i w kategorii ,,dom rodzinny”.Z góry serdecznie dziękuję:-D

  5. Zamiast „kup Pan cegłę” zaproponuję : Odwiedź Pan cegielnię ! W Iwnie kolo Poznania gdzie kręcono film „Karino” stoi to działające cudo techniki które można odwiedzać i obejrzeć pracę ponad 100 letniej maszynerii. Nie została zniszczona ani rozszabrowana jak wiele obiektów. Pięknie położona wśród pól stara cegielnia nadal działa a właściciel ratuje maszyny z upadających zakładów przed złomiarzami….

Dodaj komentarz

Pola oznaczone gwiazdką * są wymagane.

*

 
css.php